Ontsnappen aan de regen! Camperreis van Kinrooi naar Cluny

Heb jij dit al ingepakt? En heb jij dat al ingepakt? Heb jij dit al meegenomen? En jij dat? Het lijkt wel een spelletje kwartetten voordat we kunnen we gaan. Ja, nu! We gaan! Nog even alle mensen in het dorp uitzwaaien. Daar gaan we, ergens naartoe waar de zon schijnt al weten we nog niet waarheen. Onze eerste bestemming hebben we wel in het vizier, dat wordt Kinrooi.

Een goed begin is het halve werk

Drie straten van huis! Heb jij de jassen bij? Uhhh… nee. Edwin is ook zijn zonnebril vergeten. Dan eerst terug naar huis, daarna gaan we écht!

Niet ver van huis overnachten we bij Camping Biej Bôkke in Kinrooi. Leuke woordspeling maar hier is geen bok te bekennen. Wel schijnt de zon, hebben we uitzicht over een heuvellandschap en zitten we zelfs in het buitenland. Op deze mooie camping kan onze vakantie beginnen!

We staan met onze camper op plekje 13. Zijn we bijgelovig? Vragen we nog aan elkaar? Niet veel later breekt Edwin’s zonnebril doormidden, waarvoor we notabene speciaal terug zijn gereden naar huis. Hopelijk blijven de jassen heel en liefst in de kast hangen. Want wij gaan voor een zonnig avontuur!

‘s avonds maken we een wandeling langs de Maasplassen en komen we onderweg de Kinrooise ‘ertesjieter’ tegen. Hoewel we op dat moment nog geen idee hebben wat we daarvan moeten denken…

Kinrooi in België

Vandaag is het Tobi dag! Maar eerst gaat Edwin naar het dorpje om broodjes te halen bij de bakker. Althans, gevoelsmatig ligt het dorpje de andere kant op. Rechts, rechts, beetje links en rechts. Onderweg toch minstens drie keer de navigatie nodig gehad om bij de bakkerij te komen. Uiteindelijk toch gevonden naast een drukke doorgaande weg.

Dan denk je, nu is het gemakkelijk teruglopen. En helaas, ook nu weer de navigatie nodig gehad op een stukje van minder dan 800 meter. Zegt iets over het richtingsgevoel of juist de logica waarmee ze in België straatjes aanleggen?

We zitten buiten, we zitten binnen, we eten buiten, we eten binnen. Enigszins een déjà vu naar het kwartetten van gisteren maar vandaag met zon en regen.

Vandaag is het Tobi dag. Daarom gaan we een lekker stuk wandelen in natuurgebied Koningssteen-Kollegreend. Een mooie wandelroute waarin we hazen, valken, vlinders en een door bevers kaalgevreten boom zien staan.

Tobi heeft de dag van zijn leven. Hij leeft zich uit als een rollend varken in een modderpoel. De reactie van Jouke naar Tobi om niet vies te worden maakt zonder geluid net zoveel impact als met. Dat wordt sowieso een douche voor Tobi.

Tussen de buien door nemen we zelf ook een heerlijke douche. Gunt het weer ons precies genoeg tijd om tussen de regenbuien door te BBQ’en en kunnen we ‘s avonds naar een show met oude auto’s gaan kijken. Vanwege de hoeveelheid regen zijn die inmiddels al weg als wij intussen weer genieten van een avondwandeling in de brandende zon.

Ettelbruck in Luxemburg

Begin de dag met een dansje en begin de dag zeker ook met een zonnetje. Het is heerlijk weer als we ‘s ochtends opstaan en naar het lokale bakkertje lopen voor verse broodjes. Echter, de weersvoorspellingen voor de komende uren en dagen zijn beduidend minder. Wat nu?

Ardennen regen, Italië veel regen en noodweer, Luxemburg regen, noord Frankrijk regen. Voor een beetje zon moeten we richting zuid Frankrijk. Go! Eerstvolgende tussenstop is Luxemburg, nabij Ettelbrück. We staan op een mooie plek. Uitzicht over de heuvels met paarden en koeien. En soms schijnt zelfs het zonnetje.

Wat een toeval, het is kermis. Wat een pech, het is zondag en alle winkels zijn gesloten. Ondanks, is het gelukt om een glimp van dit stadje mee te krijgen. Zelf vinden we het niet zo mooi als Diekirch maar daar zullen ze hier vast heel anders over denken.

Het centrum is slechts 1,5 kilometer verderop. Ernaartoe gaat best redelijk. Terug is wat lastiger omdat de weg naar de camping enorm steil is. Klimmen en klauteren met de tong op de schoenen hebben we het gered. We twijfelden eerder of we hier langer wilden verblijven. Het antwoord is nee. Morgen rijden we verder naar de zon. Ofwel, op naar zuid Frankrijk!

NeBeLuFra route

Diesel voor minder dan een euro is zelfs in Luxemburg vervlogen tijd. Toch is tanken nog altijd circa 0,30 euro per liter goedkoper dan in Nederland. Daarom gaan we bij het laatste tankstation voor de Franse grens eraf. Dat scheelt weer bijna 20 euro aan de kassa.

Onze NeBeLuFra (Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk) route is eigenlijk al compleet. Niet veel later verandert het straatbeeld naar live ‘Tour de France’. Of voor de Brabanders ‘Toer dûr France’.

Onderweg zien we veel gele kentekenplaten. Zelfs tot op de camping waar ruim tachtig procent Nederlander is. Wat was het een mooie rit! Eerst een stukje snelweg. Daarna vrijwel alles binnendoor. Langs de zonnebloemvelden en door pittoreske dorpjes. Het ene nog mooier dan het andere. Gelijk wat ideetjes opgedaan voor de terugweg.

De grootste belevenis vandaag was een omleiding waarbij we over een D-weg moesten rijden. In Nederland zou dit eerder een fietspad zijn maar in Frankrijk is dat gewoon een tweebaans weg. En wel met hobbels! Nu maar hopen dat we geen vrachtauto tegenkomen, te laat.. daar is de eerste al. Met passen en meten plankgas voorbij! De stofwolk die vervolgens wegtrekt neemt een stukje van het wolkendek mee. Waar het elders in NeBeLu regent, is het bij ons 25 graden.

Op de plek van bestemming vieren we onze overtocht met een glas wijn en bereiden we een gerechtje op de mini BBQ. Kaasworst met sla en aardappels. En een toetje na!

Voelen we nattigheid? Ja, of is het alweer over? Nee, er valt weer iets. We zijn aardig op weg en hebben de grens van regen en zon nu wel bereikt. Overdenken wat we morgen gaan doen. Waar zullen we naartoe rijden?

Camping Selongey in Frankrijk

Als je op een doorreis camping staat mag je ervan uitgaan dat alle vakantiegangers maximaal één nachtje verblijven en dan weer vertrekken. Waar onze buurtjes vanmiddag als eerste arriveerden, hadden wij één van de laatste plekjes. Wie na ons kwam kon wel parkeren maar moest bij andere reizigers op zoek naar een beetje stroom.

Vanochtend vroeg hoorde we al voor vijf uur de eerste auto’s vertrekken. Een paar uurtjes later was het plotseling leeg. Wij beschouwen dit ook als doorreis camping. Echter, hoewel de meeste reizigers nog zo een duizend kilometer te gaan hebben, houden wij het vandaag op 175 kilometer. En zo laten we ook onze buurtjes weer helemaal alleen achter op een, tjahh… camping?

Zo verlaten we tevens het gebied Côte-d’Or. Even gedacht aan het heerlijke chocolaatje? Helaas, dat is gewoon een Belgische merknaam en heeft niets met Frankrijk te maken. Péage dan weer wel, maar die slaan wij vandaag over. We willen graag zoveel mogelijk van het land zien en nemen daarvoor de tijd. Dat wordt gezellig binnendoor rijden.

In Frankrijk schijnt de zon!

Morgen wordt het dertig graden met volop zonneschijn. De richting wijst naar Mâcon. Kunnen we in die buurt verblijven? Opeens vind je iets moois! Het wordt Château de la Greffière in La Roche-Vineuse. Een wijnboer die bekend staat om de Bourgogne witte wijn en pinot noir.

Onderweg stoppen we in Seurre bij de supermarkt voor boodschapjes. Ook rijden we, heel toepasselijk, door het plaatsje Chardonnay. Vergeten we om af te draaien in Tournus waardoor we dwars door de winkelstraat rijden. Precies op dat moment rijden we de politie met zwaailichten tegenmoet. Met een klein handgebaar mogen we gelukkig doorrijden. Vervolgens kijken we onze ogen uit in de vele Franse dorpjes zoals Verzé.

Het landschap verandert van zonnebloemen naar druiven. Het doet ons denken aan de Douro streek in Portugal. Midden in het heuvelachtige landschap staat Château de la Greffière. Via een steil straatje omhoog staan we opeens bovenop de heuvel en kijken we uit over de wijnranken. Vier campers mogen in een zandpaadje staan. Één camper beneden, pal voor het Chateau. Tenminste, als je een hondje hebt. Want die kan dan lekker spelen in het naastgelegen grasveld. Over deze keuze hoeven wij niet lang na te denken. Dat plekje is voor ons!

Zo een idyllisch plekje vind je maar zelden. Een VIP-plaats voor een gigantisch chateau met fantastisch panoramisch uitzicht. Geweldig!!

Chateau de la Greffiere

Wakker worden in de zon! Dat is even geleden, heerlijk! Met schitterend uitzicht over de wijnranken genieten we van een kopje koffie. Tobi heeft ook vakantie en zelfs extra tijd nodig om vandaag wakker te worden.

Bij Chateau de la Greffiere mag je gratis overnachten. Onze tegenprestatie, overigens niet verplicht, is een rondleiding op het erf en een bezoek aan het bedrijfsmuseum. Hierin staan oude werktuigen van de wijnboerderij die ooit in 1657 is begonnen. Intussen is de vierde generatie aan zet.

La Greffiere staat vooral bekend om de witte wijn. En wel de chardonnay, vernoemd naar het gelijknamige plaatsje Chardonnay waar we gisteren doorheen reden, zo hebben we vandaag geleerd. Dit gebied leent zich vooral voor witte wijn vanwege de kalkgrond. Voor het proces daarna worden zowel roestvrij stalen als houten vaten gebruikt.

Het bijzondere aan La Greffiere is dat ze het hele proces in eigen huis verwerken. Van persen, bottelen, labelen tot verpakken. Ieder jaar worden hier circa 300.000 flessen wijn gebotteld. Dat zijn in de hoogtijdagen circa 1820 per uur. En dat met in totaal slechts drie personen.

Als onderdeel van de rondleiding mogen we een zevental wijntjes proeven. Vijf witte en drie pinot noir. Gek genoeg vonden wij de meest eenvoudige wijn het lekkerste. Dus gelijk een flesje gekocht om vanmiddag te nuttigen voor onze camper in de volle zon.

Na de lunch brengen we tevens een bezoek aan het inpandige museum. Leuk om te zien hoe ze vroeger werkten en vooral hoe de machines zijn doorontwikkeld. Daarna lopen we naar het dorpje La Roche-Vineuse voor een drankje op het terras. De eigenaar van de kroeg spreekt geen woord Engels. Dus, Jouke met de smartphone eropaf! En zo hebben ze samen toch een leuk gesprek en een heleboel lol.

Eenmaal terug bij de camper kokkerellen we samen iets lekkers en genieten we van de avond. Zeer genoten van een hele fijne dag.

Cluny Abdij

Snap jij het? Wij konden ‘de clue’ niet vatten. Overal gezocht naar ‘George’ maar hebben hem in Cluny niet gevonden.

Vandaag nemen we afscheid van een fenomenaal uitzicht en gaan we naar het stadje Cluny. Circa 15 kilometer verderop. We overnachten op de stadscamping zodat we op loopafstand van het centrum verblijven. Ook hier is het uitzicht vanuit ons plekje meer dan prima!

In het stadje Cluny draait alles om de abdij. Deze ligt centraal in het centrum met de winkelstraatjes eromheen. Wat een leuke authentieke winkeltjes heb je hier. Een enorme diversiteit in aanbod van lekkernij, boekenwinkels tot kunstgalerij. En van schitterend gerestaureerde gebouwen tot pandjes met een ingezakt plafond.

De abdij kun je op afspraak (tijdslot) bezoeken. Eventueel begeleid met een audiogids. Zelf hebben we alleen de foto’s gezien omdat Tobi niet mee naar binnen mag. Daarentegen hebben we wel heerlijk op het terras gezeten. Genoten van de zon en leuke gesprekken gevoerd met andere vakantiegangers.

De binnenkant van de abdij is mooi, maar het stadje zelf is zeker niet minderwaardig. Wat een leuke straatjes! Zo wandelen we tussen andere delen van de voormalige abdij, wat in vroegere tijden kapot geschoten is. Hetgeen nu nog bestaat is slechts eenvijfde van wat het eerder was. Van overige delen zie je alleen nog restanten. Zo krijg je toch een goede indruk van wat er zich hier ooit heeft afgespeeld. Een immens bedevaartsoord!

Cluny centrum

Na enkele dagen zon is het moeilijk voor te stellen dat het soms kan regenen. Een langdurige bui trekt sinds vannacht over en duurt de hele ochtend. Dat wordt uitslapen! Toch zijn we al vroeg uit de veren. We boeken gewoon een nachtje erbij. Voor je het weet klaart het op en komt het zonnetje weer tevoorschijn.

In Cluny volgen we het geitenpaadje. Dit keer bedoeld als wandelroute door het centrum die is aangeduid met bronzen geitjes op de grond. Om de acht tot zestien meter vind je een geitje en wordt je geleid door het stadscentrum. Zo zien we alle pracht rondom de abdij. Historie, het evenemententerrein en de paardensport.

Net zoals gisteren bezoeken we een kunsthal en enkele winkeltjes. Dit keer trakteren we onszelf op een heerlijke burger als lunch. Voor ‘s middags een eclair bij de koffie en ‘s avonds heerlijk luieren in de camper (en voetbal kijken).

We zijn voornemens richting ‘nationaal park de Morvan’ te rijden. Hoewel de temperatuur daar nog wat achterblijft ten opzichte van hier zeggen we sowieso: Morvan, we komen d’r an!

 

Edwin & Jouke
Iedere vakantie is voor ons een nieuwe beleving! Naast zon, zee, strand genieten wij vooral van het onbekende tussen de locals. Onze reisverslagen delen wij graag zodat iedereen kan meegenieten van onze vakantie, leut en alle lekkers.

Benieuwd naar onze andere reizen? Kijk dan onder het menu reisverslagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *