Met de auto naar Italie – Ferrari, Florence en Fiesole

Yes, we hebben vakantie! Dit keer gaan we voor een zonnige vakantie en wel met de auto naar Italie! Dit reisverslag gaat over deel 1 (van 2) van onze 20-daagse reis. We rijden door Oostenrijk, via het Ferrari Museum in Maranello naar onze Toscaanse bestemming Florence.

In deel 2 van het reisverslag vervolgen we onze reis met de auto naar Italie. We gaan naar de westkant van het Gardameer en via Oostenrijk weer terug naar huis. Lees je met ons mee?

Een typisch Oostenrijks huis in Lermoos

Na een mooie reisdag met regen en soms een zonnetje komen we aan het einde van de middag aan in Lermoos, Oostenrijk. We verblijven in Hotel Tirolerhof Lermoos. Dit is een typisch Oostenrijks huis met veel hout en hangende bloemen aan de balkons. Gelegen op loopafstand van het centrum. En omdat we ‘last minute’ hebben geboekt zijn geen kamers meer vrij behalve de mooiste suite. Zo is de hele bovenverdieping voor ons. Genieten we van een mooi uitzicht en komt de vakantiestemming op gang.

Ondanks de zomer is het koud, nat en lijkt het wel winter! Toch komt ook even een zonnestraal voorbij. Het licht schijnt mooi op de Zugspitse. Dit is met 2962 meter de hoogste berg van Duitsland, vlak over de grens.

Filerijden als je in het hoogseizoen met de auto naar Italie gaat

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Toch hebben wij vandaag ook zelf ervaren hoe het is om op een zaterdag in Augustus met de auto naar Italie te rijden. Onderweg genieten we volop van het mooie uitzicht. Tirol maakt plaats voor de dolomieten. We rijden voorbij Castel Beseno. De Duitse taal gaat over in het Italiaans. De temperatuur stijgt van 10 graden naar 26 graden en onze verwachte aankomsttijd verandert van 23:45u naar 20:00u. Met een gemiddelde snelheid van 45km per uur komen we uiteindelijk pas na tien uur rijden aan op plaats van bestemming.

Eenmaal aangekomen bij Hotel Arthur, nabij Maranello, horen we gelijk waarom we zo lang gereden hebben op dat kleine stukje. “We hebben wel een mooie auto, alleen de kleur is geen rood”. Als de mensen complimentjes geven over je auto dan weet je zeker, nu zijn we in Italie!

Met het naastgelegen Antica Osteria Cacciatori hebben we een gezellige avond tussen de locals. Het is lekker weer en we mogen buiten zitten op het terras. Een paar tafeltjes zijn bezet met stelletjes. Verder staan lange tafels klaar voor de families die massaal in grote groepen arriveren. We eten pizza Vecchio Modena. Dit spreek je uit als ‘vedsio’ en niet als ‘vekkio’, vertelt de springerige gastvrouw van het restaurant. Met een zelfgemaakte Lambrusco huiswijn proosten en zingen we samen met een Italiaanse familie een liedje wat begint met, twee voor ons nog onbekende woorden en eindigt op la..la..la..la..

Twee keer Ferrari museum in Maranello en Modena

Na het ontbijt met een échte Italiaanse cappuccino start onze supersnelle dag. In het plaatsje Maranello staat namelijk de fabriek van Ferrari en daar vinden we tevens het eerste Ferrari Museum dat we vandaag bezoeken.

Het museum in Maranello staat volledig in het teken van de Formule1. Zo zien we alle ontwikkelingen die Ferrari heeft doorgemaakt in deze sport. De eerste racewagens, de eerste helmen, de eerste prijzen. Naast échte racewagens hebben ze ook schaalmodellen staan waarbij je goed kan zien hoe de ontwikkeling van de racewagen is geëvolueerd.

Zo een 20km verderop ligt het plaatsje Modena. Dit is de geboorteplaats van Enzo Ferrari. Precies op de plek waar het ‘Magic Kingdom’ van de automobiel is ontstaan bezoeken we het tweede Museum.

Dit museum laat meer zien over de familie Ferrari. Je neemt hier bijvoorbeeld een kijkje in de werkplaats van Alfredo Ferrari (de vader van Enzo) en het trappenhuis waar alle ideeën zijn geboren. Een rijke historie van een rijke familie die sinds 1898 haar Ferrari sporen achterlaat.

Zelfs als je geen auto freak bent is het een leuke belevenis om een kijkje te mogen nemen in de wereld van Ferrari!

Modena is de geboorteplaats van Enzo Ferrari

Het stadje Modena is een oude universiteitsstad. Wat mag je daar nou van verwachten? Gelukkig konden we de auto laten staan bij het Ferrari museum. Vanaf daar is het tien minuutjes lopen naar het centrum. De straatjes rondom het centrum voelen wat kil aan hoewel de bouwwerken echt wel mooi zijn.

Even later sta je midden in de stad op een groot plein. We lopen door een smal straatje en daar vinden we gelijk nog een groot plein. Zo is achter ieder poortje, boogje of straatje een nieuwe verrassing te vinden.

Even krijg je de gedachten dat je in Pisa bent. Ze hebben hier namelijk een toren die wel erg scheef staat. Op de piazza grande is een marktje. Ze verkopen hier vooral antieke spullen. Intussen genieten wij van de gebouwen, het bijzonder uurwerk op een toren en natuurlijk het zonnige weer.

Bij Tigellino Modena stoppen we voor een lunch. Hier zitten alleen maar locals en om eerlijk te zijn hebben we maar weinig toeristen gezien in Modena. De menukaart is alleen in het Italiaans verkrijgbaar en zelfs met ‘translater’ komen we er geen wijs uit. We bestellen twee verschillende menuutjes en ontdekken dan dat het mini broodjes zijn, allemaal verschillend belegd.

Modena is zo een typisch stadje waar je rustig doorheen kan lopen en waarbij je ogen en oren tekort komt om alles te beleven. Van plafondschilderingen tot locals in het park. Een paradijsje om heerlijk van te genieten.
Voor het diner hopen we ook zo een paradijsje te hebben gevonden. We spotten dit gisteren al toen we voorbij reden op weg naar ons hotel. Vanavond zijn we dus gaan eten in dit typisch Italiaans restaurantje la Ca’ Bianca.

Dit restaurant ligt op een hele mooie plek met weids uitzicht over het heuvellandschap. Je kan zowel binnen als buiten zitten en alles ziet enorm sfeervol uit. Als de ober opmerkt dat wij geen Italiaans spreken schrikt hij op en helpt ons in zijn beste Engels. Twee extra glazen voor water blijkt opeens erg lastig te zijn maar als we demonstreren hoe we uit de fles moeten lurken zijn de extra glazen snel gebracht.

Anders dan in Nederland is dat je wel aan je tafeltje kunt bestellen maar niet betalen. Alles gaat hier op vertrouwen. Wanneer je naar huis gaat loop je zelf naar binnen om af te rekenen. We eten lekkere tortelloni met gegrilde groenten en een salade. Als toetje een crème karamel en een caffè na. Vooral met een korte è, want dat is de lekkere koffie zoals we die eerder tijdens onze camper rondreis Portugal hebben geproefd.

Shoppen in het Barberino Designer Outlet

We vervolgen onze reis naar Toscane. Omdat we ’s middags vanaf drie uur kunnen inchecken bij ons volgende verblijf stoppen we onderweg bij een Designer Outlet. Voluit het Barberino di Mugello McArthur Glen Designer Outlet. Zo, nu eerst een cappuccino met een limoengebakje en heerlijk mensen kijken vanaf het terras. Het is nog maar 40 minuten rijden tot Florence dus blijft voor ons nog voldoende tijd over om te shoppen.

Het lijkt wel alsof we in een outlet store zijn zoals we die eerder in Florida hebben gezien. Je vindt hier de bekende merkwinkels met luxe uitstraling. Zeker als we gaan lunchen bij Mama Burger, een tentje wat helemaal in Amerikaanse stijl is ingericht met rode ronde draaistoeltjes, de gekleurde neonverlichting en de medewerkers met petjes op hun hoofd, waan je even in Amerika. Ow ja, je zou het bijna vergeten. De burger was lekker!

Firenze Camping in Town (Florence)

Soms gaan dingen op vakantie net iets anders dan je verwacht. Zo waren wij in de veronderstelling dat we bij Firenze Camping in Town een bungalow hadden geboekt inclusief een keukentje. Helaas blijkt dit niet het geval en zo hebben we wel een hele mooie bungalow, prachtig uitzicht, een luxe douche, maar geen keukentje.

Dit betekent vaker naar het restaurant, beperkt koelspullen in de minibar en ’s ochtends geen koffie. Voor dat laatste, daar hebben we iets op gevonden. Van huis uit hebben we namelijk een klein elektrisch kookplaatje meegenomen. Precies voldoende om koffie te zetten met een Percolator. Zo ervaren wij het ware campingleven. Een beetje kliederen met water, koffie en een pruttelpotje. Zo maken we zelf koffie op Italiaanse wijze en die is nog lekker ook.

Direct voor onze bungalow stroomt rivier de Arno die dwars door Florence loopt. Langs dit water hebben we een mooie plek gevonden voor een paar foto’s bij een watervalletje en een typisch Italiaans gebouw. Zo genieten we volop van het uitzicht en de mooie omgeving. Na enkele dagen mogen we in overleg met de camping verhuizen naar een andere bungalow, nu wel met keuken!

Florence Stad

Als je zo dicht bij Florence zit. Of zoals de Italianen zeggen, Firenze. Dan mag je deze stad natuurlijk niet overslaan. Een bus brengt ons voor een paar euro van de camping naar het centrum van Florence. Daar lopen we allereerst naar de Ponte Vecchio. Dit is de bekende brug over rivier de Arno. Schitterend om te zien hoe de gekleurde huisjes uitsteken langs de brug en hoe de authentieke winkeltjes, veelal sieraden, op deze brug zijn behouden.

In Florence stad bezoeken we alle ‘highlights’ zoals de dom op het piazza del duomo, piazza della signoria – hét plein van Florence en de Mercato Centrale foodhall.

Al zittend op een terrasje is het leuk mensen kijken. Een mevrouw struikelt over een paaltje. Een ander parkeert haar autootje midden in de straat, zelfs nabij een politie auto, stapt uit en gaat shoppen. Ondanks dat ze haar autootje afsluit stonden beide ramen wagenwijd open. Even verderop lopen twee nonnen voorbij en de verschillende kledingstijlen van voorbijgangers bezorgen ons een hoop lol.

Italie is het land van de ijsjes. De keuze is reuze bij een Gelateria. Jouke’s ‘all time favorite’ pistache hebben ze ook. Vreemd genoeg is de slagroom voor vandaag uitverkocht, hoe kan dat nou? We slenteren door de smalle straatjes en vele pleinen. Bewonderen de mooie gebouwen en sfeer in de stad. Eten tagliatelle met de enige échte Bolognese saus en zijn net op tijd terug voor een plekje in de bus.

Het busje zit helemaal vol en wij mogen samen voorin zitten. Jouke maakt een huppeltje via de zijdeur naar het voorportier maar vergeet daarbij op tijd haar hand weg te trekken, auw!! De deur sluit met een paar vingers ertussen. De buschauffeur vindt het erg vervelend en geeft zijn bevroren drinkwater om te koelen. Gelukkig valt de pijn uiteindelijk mee.

In de bungalow vinden we uit hoe we water kunnen koken met onze Percolator en dat een vaatdoekje niet te gebruiken is als pannenlap. Met een gesmeuld doekje en onder het genot van een noodlesoepje genieten we na van deze mooie dag. We kijken de foto’s terug en zo herbeleven we een hele mooie stad, Florence!

Een dagje op de camping

Vakantie is voor ons ook een dagje relaxen. Tijd om even de camping te verkennen want we hebben na meerdere dagen al meer gezien van Florence stad dan de camping zelf. Op het terrein staan bungalows, chalets, glamping tenten en heel veel campers. Italie is een écht camperland.

De camping ligt direct naast de kazerne van de commando’s. Iedere ochtend en avond wordt met trompetgeschetter het appèl aangekondigd. Zonder wekker ben je gegarandeerd wakker!

Op de camping zijn een supermarkt, restaurant en twee zwembaden met barretje aanwezig. Zowel overdag als ‘s avonds een heerlijke plek om te vertoeven. Ook bij de huisjes is veel gezelligheid te vinden. Groepen jeugd die samen feesten, stelletjes die door Toscane op trektocht zijn en net zoals wij spelletjes spelen onder het genot van een hapje en drankje.

Wie gewonnen heeft met regenwormen?
Is het jou wel eens gelukt om zo een score te gooien?

Tip: klik hier om het spel Regenwormen te kopen!

Omdat we inmiddels een huisje inclusief keukentje hebben, koken we voor de verandering lekker buiten. We maken een internationale pasta Bolognese met Italiaanse saus, courgette die we hebben meegenomen uit eigen tuin en gekruid met Amerikaanse pepers.

Auto toertocht door de Chianti

De beste wijn uit het Chianti wijngebied is de Chianti Classico DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita). Als je met de auto naar Italie rijdt mag een toertocht door dit wijngebied niet ontbreken! Tijdens onze auto toertocht bezoeken we vier dorpjes die behoren tot het Chianti Classico wijngebied en belangrijk zijn voor deze kwaliteitswijn.

Maar eerst, omdat onze auto eerder vlakbij een mierennest heeft gestaan lopen er ongeveer een miljoenmiljard mieren overheen. Na het verplaatsen van de auto naar een stenen ondergrond zijn ze gelukkig allemaal in colonne via de autoband vertrokken naar een naastgelegen struikje. Wij blij, auto miervrij.

Chianti dorpje 1 – Greve in Chianti

We beginnen onze route via de Chiantigiana SR222 die Florence met Siena verbind. Het eerste dorpje, het meest noordelijk van de vier, is Greve in Chianti. Hier drinken we een lekkere cappuccino welke met een hartje en palmboom zijn versierd.

Lunchen bij restaurant Enoteca Nuvolari

Ho stop, lunch! Langs onze route aan de Chiantigiana vinden we een bijzondere lunchplaats Enoteca Nuvolari genaamd.

Wat een gaaf uitzicht heb je hier over de wijnvelden en het heuvellandschap. Omdat we ook eens iets anders uit de Italiaanse keuken willen proeven dan pizza en pasta bestellen we dit keer een heerlijke tartaar met een homemade mosterdsausje.

Chianti dorpje 2 – Castellina In Chianti

De vier Chianti plaatsjes zijn allemaal verschillend. Het meest mooie vonden wij toch wel Castellina in Chianti. Naast een gezellige hoofdstraat heeft dit dorpje een verborgen straat die vroeger dienst deed als ceremonie locatie maar ook als militair verdedigingswerk. Het lijkt op een tunnel waar enkele restaurantjes in gevestigd zijn en ook, zo bleek later aan de andere zijde van de weg, een wijnkelder.

Vanuit de hoofdstraat kun je de wijnkelder bezoeken. Hierin is tevens een klein museumpje gevestigd. Verder naar beneden kom je de vaten met de Chianti Classico tegen.

Chianti dorpje 3 – Radda In Chianti

Je mag drie keer Radda. We zijn inderdaad in Radda in Chianti! Het derde dorpje dat we bezoeken en volledig is ommuurd. Je waant je hier in middeleeuwse sferen en vanwege de steile weggetjes is het aardig omhoog klimmen. Met een klein uurtje hebben we dit dorpje gezien en rijden we door naar het laatste dorpje in de Chianti streek.

Chianti dorpje 4 – Gaiole in Chianti

Volgens een Amerikaans tijdschrift is Gaiole in Chianti het meest idyllische dorpje van Europa. Dat willen wij natuurlijk met eigen ogen zien! Gaiole in Chianti staat naast de wijn ook bekend om de jaarlijkse Eroica wielerwedstrijd. Dit zie je duidelijk terug in het straatbeeld en het dorpje zelf.

Rivier de Arno

Na een avondje borrelen aan de bar hebben we heerlijk uitgeslapen. Het is vandaag bewolkt en regenachtig weer. Als het opklaart gaan we toch proberen om een wandeling te maken. We houden het dicht bij huis en lopen langs rivier de Arno richting het parkje Enzo Pazzagli wat vol met kunstobjecten staat.

Eenmaal bij het parkje aangekomen blijkt dat we vanaf de rivierzijde niet naar binnen kunnen. Het maximale is een kijkje door het hek die onze toegang blokkeert. Omdat de regen eraan komt besluiten we terug te gaan en ontdekken een smal paadje dat ons naar de hoofdweg brengt. Gelukkig vinden we op de hoek van de straat een eeuwenoud parapluboompje. Hieronder schuilen we als het met bakken naar beneden komt. Zo zie je maar, zelfs in Toscane kan het regenen! Maar onder dit parapluboompje is het toch best romantisch.

Fiesole stad van de Etrusken

De zon staat vroeg aan de hemel en we krijgen een zonnige dag met 30 graden. Vandaag is onze laatste dag in Toscane. Daarom besluiten we om naar Fiesole te gaan. Dit is een klein stadje wat iets hoger op de berg ligt zo een 10km boven Florence. We hebben dit per toeval gevonden omdat we via google maps zochten naar een mogelijke fietsroute. Uiteindelijk toch geen fietsen gehuurd maar wel met de auto ernaar toegereden. Vol spanning wat we van Fiesole mogen verwachten?

Onderweg naar het stadje rijden we door smalle boswegen en merk je dat we steeds hoger rijden. In Fiesole aangekomen lijkt het op een standaard dorpje met een kerkje en een pleintje, op zich niets bijzonders.

Na een kijkje in het kerkje lopen we met een steile klim om de kerk heen en stuiten we op een opgraving (woonhuis) uit de Etruskische tijd, circa vierhonderd jaar voor Christus. Aan die zijde van het stadje vinden we niet meer dan een lange straat die ons verder weg van het centrum brengt. Daarom besluiten we terug te keren en ook de andere zijde te bekijken.

We zien iets van een panoramisch uitzicht maar kunnen dat vanuit daar niet goed zien. We lopen iets verder en komen uit op een enorm lang pad, steil omhoog. Onderaan staat een Mariabeeld met opschrift “de weg die naar de hemel klimt”. Nieuwsgierig en met enige moeite klimmen we omhoog waar we worden beloond met een schitterend panorama uitzicht over de stad Florence. Wat geweldig om dit te mogen zien vanaf zulke hoogte.

Het pad loopt nog ietsje verder door maar de meeste mensen draaien hier om en gaan terug naar beneden. Wij niet! Nieuwsgierig als we zijn willen we ook weten wat helemaal bovenaan de top van de berg te zien is. Het blijkt San Francesco klooster te zijn. De enige bewoner is een pater en loopt ons tegemoet. Binnen hangen foto’s waaruit blijkt dat ook Einstein hier een bezoekje heeft gebracht. Nog meer bijzonder is dat je in het hele klooster vrij rond mag kijken (en bidden als je wilt).

Op onze weg terug naar beneden zien we een vlinder. Hij is geel met zwart geleurd en willen hem graag van dichtbij bekijken. Hij fladdert wat in het rond waarna onze camera volledige aandacht krijgt. De vlinder gaat er continu bovenop zitten. Even later is een vriendschap gesloten en bezegeld met mooie foto’s.

Voor een Italiaanse lunch kun je zeker prima in Fiesole terecht. We smullen bij Pizzeria Buca delle Fate van een Gnudi Buca Delle Fate (balletjes van ricotta en spinazie) en Risotto Al Fiori Di Zucca (risotto met een gefrituurde courgettebloem). Met een volle maag gaan we op zoek naar het openluchttheater van Fiesole. Grappig genoeg ligt het vrijwel direct voor onze voeten en zelfs op een paar meter afstand waar we de auto hebben geparkeerd.

Het teatro romano is misschien wel het meest bekend in Fiesole. Hier vind je diverse opgravingen van de Etrusken en Romijnse tijd zoals het theater, een thermen zwemparadijs en een gebedstempel. En dat alles van eeuwen geleden.

We sluiten onze dag af in het restaurant op de camping en gaan morgen verder met onze reis. Lees verder in deel 2 van het reisverslag.

Edwin & Jouke Friesen
Iedere vakantie is voor ons een nieuwe beleving! Naast zon, zee, strand genieten wij vooral van het onbekende tussen de locals. Onze reisverslagen delen wij graag zodat iedereen kan meegenieten van onze vakantie, leut en alle lekkers.

Benieuwd naar onze andere reizen? Kijk dan onder het menu reisverslagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.