Luxemburg bezienswaardigheden bezoek je eenvoudig vanuit een Luxemburg camping

Aansluitend op ons Moezel avontuur in Duitsland rijden we met onze camper door naar Luxemburg. We gaan op zoek naar de mooiste Luxemburg bezienswaardigheden waar we eenvoudig en lopend naartoe kunnen vanaf een Luxemburg camping.

Luxemburg camping Wasserbillig

In Wasserbillig verblijven we bij Luxemburg Camping Schützwiese. Dit ligt op het grensgebied waar de Moezel van Duitsland naar Luxemburg stroomt. Een camping met zowel toeristen als vaste plaatsen. In Wasserbillig is niet veel te beleven maar is wel handig om bijvoorbeeld met de trein naar Luxemburg stad te gaan.

Ons eerste verblijf in Luxemburg ligt dus in het dorpje Wasserbillig. Vrij vertaald ‘water goedkoop’ of enigszins vanuit het dialect ‘wat is er goedkoop’? Goedkoop in Luxemburg is in ieder geval het openbaar vervoer. Het is zelfs helemaal gratis! Als je dan op loopafstand van een treinstation verblijft is het zonde om de trein niet te gebruiken.

Daar gaan we! Twee reizigers en een hondje zonder treinkaartje. Met enigszins het gevoel van zwartrijden naar Luxemburg stad.

Luxemburg stad

Met de intercity gaat het lekker snel en zijn we na een half uurtje in Luxemburg stad. Vanuit het treinstation, wat overigens een ontzettend mooie plafondschildering heeft, is het nog ruim twee kilometer afstand naar de bezienswaardigheden in Luxemburg stad. Gelukkig rijdt iedere tien minuten een tram naar het stadscentrum. En ook die is gratis!

Allereerst bezoeken we het toeristen informatiecentrum. Onderweg maken we gebruik van de toiletten in de winkelstraat. Zéér schoon en jawel gratis! Bij de ’tourist office’ informeren we over een stadswandeling zodat we eenvoudig alle Luxemburg bezienswaardigheden in de stad kunnen bekijken. We ontvangen een wandelroute van circa 2,5 kilometer. Zelfs met Nederlandstalige beschrijving. En ook die is helemaal gratis!

Tijdens de rondwandeling zien we onder andere het ruiterstandbeeld van koning Willem II. Het Groothertogelijk paleis. De oude stadskern waar Lucilinburhuc (staat voor kasteeltje) is ontstaan. En de kathedraal van Luxemburg met daartegenover het monument met de ‘gouden dame’.

Tussendoor genieten we volop van enkele versnaperingen zoals een cappuccino met karamelsaus en een rijkgevulde watermeloen salade. Op zondag zijn de winkels en diverse restaurants in Luxemburg gesloten. Souvenirwinkeltjes, tabak shops en etenswaren zijn wel geopend op zondag. Toch is het in Luxemburg stad aardig druk en absoluut gezellig.

Vlak voordat we met de tram en trein terug gaan naar Wasserbillig speelt Tobi uitbundig met een zelfgemaakte hond van een ballonartiest. Hilarisch om te zien! Eenmaal terug bij onze Luxemburg camping in Wasserbillig zijn we moegestreden. Zelfs zo moe dat we geen zin meer hebben om te koken. Dat wordt vanavond afhaal pizza. Ook gratis? Nee, dat dan weer niet maar wel erg lekker!

Gratis openbaar vervoer Luxemburg

Via een kleine omweg, maar wel zeer mooie route, komen we aan in Berdorf. Op het eerste oog een pittoresk dorpje gelegen op een berg.

Als we voor de boodschappen naar de supermarkt willen gaan ontdekken we dat die op maandagmiddag gesloten is. De volgende dichtstbijzijnde is enkele kilometers verderop. Om te wandelen voor nu geen optie. Niet gepland, maar als alle openbaar vervoer toch gratis is nemen we voor de boodschappen gewoon de bus naar Echternach.

Hop naar het centrum van Berdorf wachten op de bus. Daar ontmoeten we een hele lieve oudere dame. Ze heeft wat moeite met de juiste woorden vinden en spreekt vloeiend Luxemburgs, Duits, Engels en Frans. Ze begeleidt ons naar de bus en wijst ons de weg naar Echternach. Zelf moet ze enkele brieven posten en ook dat is vandaag niet mogelijk in Berdorf. Daarom gaat ze zelf ook naar Echternach toe.

We bedanken haar en lopen naar het centrum. Even later staat ze weer bij ons. Ze geeft nog wat tips over een gezellig winkelstraatje en een geweldig leuk cafeetje.

Echternach de oudste stad van Luxemburg

We hebben haar tip opgevolgd en zijn gelijk op het terras neergestreken. Naast ons zit een plaatselijke vriendengroep te borrelen. Op maandag zijn veel restaurants gesloten waardoor ze niet hoeven te werken en die middag gezellig bij elkaar komen. De nodige biertjes zullen niet ontbreken.

Een van de mannen komt naar ons toe en klopt op Edwin’s schouder. Zo van, hey maat! Hij deelt verhalen over zijn hondje en vertelt wat over zijn vrienden. Ook geeft hij enkele tips over restaurantjes in de regio. Het zal je niet verbazen dat de eigenaren van die restaurantjes ook in die vriendengroep zitten. Samen hebben we op het terras een hoop lol. Het is hier leuk om mensen te kijken. De ene heel anders gekleed dan de ander. Sommige hebben hoedjes op met bewegende konijnenoren. Even later een groep kinderen die samenblijven door hun handen vast te houden aan een touw. Dit is ongetwijfeld de corona-proof versie van hand-in-hand.

Voor het afrekenen gaat Jouke nog snel naar het toilet. Als ze terugkomt hoor je: “Ohh, dat is gaaf daarbinnen. Wow, dat moet je écht zien! Superleuk gemaakt”. Edwin’s nieuwsgierigheid is getrokken en gaat ook richting toilet. De ober vraagt vanachter de bar “wilde je betalen?”. “Regel maar met Jouke. Ik heb begrepen dat ik even naar het toilet moet”.

Via een trap kun je naar boven en kom je in een splinternieuw jaren zestig stijl café. Het toilet was bijzaak dus maar even goed rondkijken naar alle decoratie, een nisje met dartbord en de vele chesterfield bankjes. Wat een gezellige sfeer!

Na het terras lopen we door verschillende straatjes en komen uit bij de Willibrordusbasiliek. Achterin de basiliek is een crypte met tombe. Veel tijd is niet over want we gingen eigenlijk alleen voor de boodschappen heen en weer naar Echternach. We hebben nog negen minuten over dan vertrekt de bus.

Toeval of niet. Als Jouke vliegend de supermarkt binnenrent komt de oudere dame naar buiten gelopen. Ze vraagt of we ook terug gaan naar Berdorf. “Als we het redden met de boodschappen wel. Anders wordt het voor ons een uur wachten.” Na een flitsend supermarktbezoek in recordtijd gaat de bus toch rijden en stopt voor onze neus. We mogen alsnog, weliswaar te laat, meerijden. De oudere dame glimlacht naar ons. Als we uiteindelijk een beetje beschamend vragen hoe oud ze is blijkt ze achtentachtig te zijn. Voor ons bijzonder, voor haar gewoon een feit.

Luxemburg camping Berdorf

De beste camping locatie in Berdorf is Camping Martbusch. Helaas was deze Luxemburg camping volgeboekt waardoor wij zijn uitgeweken naar Camping Belle-Vue.

Dit is onze eerste Luxemburg camping waar barbecueën met open vuur is toegestaan. Dit laten wij niet aan ons voorbij gaan. Dat heeft de straat geweten. Later die avond blijkt dat we niet de enige zijn. Op een aantal plekken wordt een kampvuur gestookt. Een hele groep speelt samen het weerwolven spel en wij houden het bij onze favoriete spelletjes voor 2 personen.

Tip: Vind jij het leuk om tijdens je reis spelletjes te spelen? Wij hebben een aantal leuke spelletjes voor 2 personen verzameld. Je leest hier meer over in dit artikel.

Bij Luxemburg camping Belle-Vue kun je voor broodjesservice terecht bij een klein schuurdeurtje tegenover de receptie. Hier liggen ‘s ochtends alle bestellingen klaar om afgehaald te worden. Het is een steile klim naar boven maar de broodjes zijn lekker.

Luxemburg natuur in het Mullerthal nabij Berdorf

Berdorf behoort tot het Mullerthal. Vanwege het berglandschap ook wel ‘klein Zwitserland’ genoemd. Het Mullerthal staat bekend om de natuur en vele wandelroutes. Sommige zijn wel tientallen kilometers lang. Wij lopen vandaag de Mullerthal Trail B2. Dit is een tocht van 4,2 kilometer en hoogteverschil van circa 65 meter. Normaal gesproken is deze tocht in circa twee uur te doen, wij nemen de tijd.

Tobi gaat ook mee en samen kijken wij onze ogen uit. De tocht begint met een bospad, een hangbrug en enkele trappetjes. Even verderop wordt het steeds mooier. Achter ieder hoekje is zoveel te zien. Je zou hier wel duizenden foto’s kunnen maken.

Avontuurlijk is de tocht zeker. Vooral als we via een brandweertrap naar boven klimmen. Na 3 uur en 45 minuten zijn we rond geweest. We trakteren onszelf op wat lekkers te drinken en nemen gelijk een burger menu erbij. Het is een vermoeiende dag maar absoluut de moeite waard!

Blijven we nog een nachtje of gaan we verder? De plek is rustig, de omgeving is mooi, de douches kan beter maar vooral de rooklucht van de vele kampvuurtjes ‘s avonds en ‘s nachts is voor ons doorslaggevend om te vertrekken.

Luxemburg camping Diekirch

Via Beaufort, Reisdorf en Bettendorf rijden we naar Diekirch. Hier verblijven we op Luxemburg camping de La Sure Diekirch, gelegen op loopafstand van het centrum. De camping wordt gerund door een jeugdig Nederlands stel. Wij krijgen een plaatsje met uitzicht op rivier de Sauer. Wij vinden het daarbij erg fijn dat Tobi recht voor de deur een groot speelveld heeft om te ravotten.

Voor de boodschappen lopen we de burg over naar het centrum van Diekirch. Daar vind je een enorme supermarkt, de Match. Wat omvang betreft doet die zeker niet onder voor een Nederlandse supermarkt XL.

De ezel van Diekirch

Vandaag gaan we op zoek naar het verhaal over de ezel, de mascotte van de stad Diekirch. Via de brug over het water zijn we binnen 10 minuutjes in het centrum. Eerst lekker op het terras wat drinken. Zittend aan een bartafel zegt Jouke “die broodjes van hiernaast zou ik ook wel lusten”. Nog voor het opnemen van de bestelling hebben we onze spullen gepakt en zijn we verhuist naar de buurman. Uiteindelijk een goede keuze!

Voor onze zoektocht naar de ezel hoeven we niet ver te gaan. Op het plein staat een fontein met ‘de ezel met de gouden munt’. Een straatje verderop zien we Sinterklaas met ezel. Ook in het orgel van de St. Laurentiuskerk zit een ezel verstopt. In de kerk krijgen we een demonstratie hoe met een druk op de knop het ezeltje tussen de orgelpijpen tevoorschijn komt en begint te I-aa’en. Daarnaast hebben ze in Diekirch zelfs een ezel waar één keer per jaar, met Carnaval, bier uit stroomt. Dat moet wel Diekirch bier zijn!

Bij de toeristen informatie en in de kerk liggen folders van de omgeving. In één van die folders staat een stadswandeling uitgeschreven. Zo weten we zeker dat we alle leuke plekjes in Diekirch hebben gezien. Een bezoekje aan de verschillende musea zoals het automuseum en militaire museum slaan we vanwege het mooie weer over.

In een andere folder lezen we het verhaal over de ezel. Eigenlijk zijn het er twee. Het eerste verhaal schrijft dat Diekirch in een ver verleden een centraal knooppunt voor treinverbindingen zou zijn geworden maar dat ‘de ezels van Diekirch’ niet met de tijd mee wilden gaan. Sommige mensen spreken aanvullend over blokkades met ezels die toentertijd hebben plaatsgevonden.

Het tweede verhaal schrijft dat ezels vroeger de enige werkkrachten waren die de boeren konden helpen om hun velden en wijngaarden te bebouwen vanwege het heuvelachtige berglandschap. Tegenwoordig staat de ezel voor Diekirch symbool als ‘eretitel’. Hij wordt met humor en geestigheid gedragen!

Luxemburg camping Vianden (campers only)

Nadat we alle buren in Diekirch op de camping gedag hebben gezegd worden we uitgezwaaid voor onze volgende bestemming. We rijden naar Vianden! Dit stadje staat bekend om haar kasteel. Hoewel we eerder in Vianden zijn geweest weten we nog altijd niet hoe het kasteel van binnen uitziet.

Dichtbij Vianden hebben we geen camping gevonden maar wel een camperpark. Een parkeergelegenheid alleen voor campers. Kampeergedrag is toegestaan en je staat direct naast het water met uitzicht op kasteel Vianden.

Kasteel Vianden

Vanuit het centrum vertrekt een treintje naar het kasteel. Bij aankomst kunnen we gelijk instappen en zo besparen we onszelf een zware klim naar boven. Flierefluitende staan we bij de ingang als we te horen krijgen dat hondjes niet naar binnen mogen. We besluiten toch tickets te kopen en om-en-om naar binnen te gaan. De ander wacht in de cafetaria.

Het kasteel telt 22 kamers. Naast de overblijfselen van vroeger is goed in beeld gebracht hoe het kasteel is geëvolueerd door de eeuwen heen. Zo zien we hoe een mooi kasteel in verval raakt en gelukkig nadien volledig gerestaureerd behouden blijft.

In Luxemburg stad hadden we de relatie met de Oranje Nassau familie al gezien. In dit kasteel zien we dat opnieuw terugkomen in de stamboom kamer. Bijzonder om te zien dat Luxemburg en Nederland ooit samen één verenigd koninkrijk was.

Een bezoekje aan kasteel Vianden vonden wij zeker de moeite waard. Zowel de kamers als het uitzicht over Vianden is erg mooi.

Na 21 dagen, eerst Duitsland en daarna Luxemburg, zit helaas onze vakantie erop. We hadden graag nog veel langer willen doorgaan met onze reis. Voor ons gevoel zijn we eigenlijk pas net vertrokken.

Edwin & Jouke Friesen
Iedere vakantie is voor ons een nieuwe beleving! Naast zon, zee, strand genieten wij vooral van het onbekende tussen de locals. Onze reisverslagen delen wij graag zodat iedereen kan meegenieten van onze vakantie, leut en alle lekkers.

Benieuwd naar onze andere reizen? Kijk dan onder het menu reisverslagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *