Eilandhoppen Griekenland authentiek Sporaden eilanden Alonissos, Skopelos, Skiathos

Staat eilandhoppen Griekenland ook op jouw verlanglijstje? Overweeg dan eens om naar de Sporaden eilanden te vliegen. Hier vind je nog het authentieke Griekse dorpsleven zonder massatoerisme. Tijdens onze reis hebben we de eilanden Alonissos, Skopelos en Skiathos bezocht. Deze liggen vogelvlucht zo een 200km boven Athene in de Egeïsche zee.

TIP: Als je ‘s ochtends rond 5 uur een vlucht hebt is een Park, Sleep & Fly arrangement écht een uitkomst. Zo kun je nog even rusten voor vertrek en heb je gelijk een parkeerplaats voor je auto geregeld. Zo arriveren wij zonder zorgen op tijd op Schiphol voor onze vakantie naar de Sporaden eilanden.

Eilandhoppen Sporaden

Je moet eerst eilandhoppen om in Alonissos te komen

Na een fijne vlucht en een wel erg korte landingsbaan zijn we geland op het Sint Maarten van Griekenland, het eiland Skiathos. De landingsbaan is zo kort dat je zo weer het water inglijdt als je niet op tijd stil staat met het vliegtuig. Vervolgens varen we met de ferry van Skiathos via Skopelos naar Alonissos, dit is pas eilandhoppen Griekenland. Een prachtige boottocht en fantastisch zonnig weer.

Onderweg zien we veel kleine eilandjes, een groene natuur en natuurlijk blijven we continu zoeken naar de beschermde monachus-monachus zeehond die in dit gebied leeft, waarover later meer. Eenmaal aangekomen in Alonissos verblijven we in hotel Atrium. Een hotel met twee zwembaden en een eigen poolbar. Vanuit de kamer hebben we prachtig zeezicht, dat is volop genieten!

Een aardbeving in Griekenland is geen uitzondering

Lig je net lekker te slapen wordt je wakker geschud. De deuren beginnen te klapperen en je vraagt je af wat er gaande is. Je loopt uit je kamer en al snel gaan bij steeds meer mensen de lampen branden. We horen ze ook praten maar waarover? Ja hoor, het was een aardbeving. Een fenomeen dat zich wel vaker voordoet tijdens eilandhoppen Griekenland en deze nacht dus ook op wel zeven epicentra bij ons in de omgeving (leuk weetje: epi is overigens afkomstig uit het Grieks).

Monachi Monachi Museum Alonisoss

Na een bewogen nacht lopen we naar de haven van Alonissos. Daar vinden we het Monachi Monachi (MoM) museum over de zeldzame monniksrob. Het is één van de grootste zeehondensoorten ter wereld waarvan nog zo een vijfhonderd dieren leven in dit gebied, het National Marine Park van Alonissos. Het zal overigens wel moeilijk zijn om ze te spotten want ze leven vooral in de steengrotten onder water tegen de eilanden. De naam monniksrob is vernoemd naar de monniken omdat ze een keppeltje hebben op hun buik, wat zien ze er toch schattig uit hé?

We lopen het museum uit en horen een hard geluid, TOET.. TOET..! Een boot legt aan en het eiland krijgt enkele toeristen erbij. Voor ons tijd om weer verder te gaan op zoek naar mooie plekjes.

Het eiland Alonissos is groen stil en verlaten

Het eiland Alonissos, gelegen in het noordwesten van de Egeïsche Zee, is 20km lang en 4,5km breed. Dit eiland telt slechts 2985 inwoners en is daarmee zelfs minder dan het inwonersaantal in ons dorpje Liessel. Aangezien hier weinig toeristen zijn is het nog authentiek, rustig en zie je voornamelijk locals die op enige manier geld proberen te verdienen.

Om Alonissos goed te beleven heb je eigenlijk een auto of scooter nodig om je te verplaatsen op dit eiland. Openbaar vervoer is er wel maar toch heel anders dan je misschien verwacht. Vanuit Patitiri (de hoofdstad) heb je twee keuzes. De ene buslijn gaat naar Old Village (Chora) en de andere buslijn naar Steni Vala, een vissersdorp, ruim tien km verderop.

Het vissersdorp Steni Vala

Voor 1,70 euro nemen we de bus naar Steni Vala. Aan de teksten in de bus kunnen we lezen dat dit een Nederlandse bus is uit de jaren zestig/zeventig en we vinden het dan ook heel bijzonder dat deze überhaupt nog rijdt. De lederen bekleding is volledig gescheurd. De rugleuning klapt vanzelf naar achteren en de buschauffeur moet af en toe stoppen om de automatische deur een duwtje te geven. Zo een bus dus! Eenmaal aangekomen in Steni Vala stoppen we bij de haven. Als je lekkere vis wilt eten moet je hier zijn.

We lopen door via een bospaadje en komen langs enkele huisjes. Wat een krotten, veel troep voor de deur en de wasmachine staat gewoon buiten. Een oude man is een visdraad aan het optuigen en we proberen een praatje te maken. De beste man spreekt alleen Grieks dus dat valt voor ons niet mee. Enkele huisjes verder zien we een klein kapelletje (Steni Vala kapel) met daarachter een pareltje van een strand. Het is Steni Vala Beach met azuurblauw water, een kiezelstrand en uitzicht op verschillende andere eilanden. Wat is het mooi hier en er staan ook nog bedjes met een parasol.

We kijken om ons heen en we zijn bijna de enige hier op zo een mooie plek. De strand juffrouw komt nog even uit haar wachthuisje gekropen en voor maar 2,50 euro per persoon mogen we eerste klas genieten van ons privé strand.

Restaurant Ostria het beste in de hoofdstad Patitiri

Het aantal restaurantjes op Alonissos is beperkt. Toch is voor de toerist voldoende keuze met enkele tientallen opties. Voor het avondeten hebben we een bijzonder restaurantje gevonden, Ostria genaamd. Dit restaurant heeft het certificate of excellence gekregen. Het is een mooi restaurant, direct aan zee met een fijne ambiance. We bestellen een calamari (baby inktvis) en zeebrasem. Deze avond hebben we enorm genoten van het uitzicht en het excellente eten.

Op de klim terug naar boven, ons hotel ligt namelijk een stukje hoger op de berg, zijn de straatjes smal en lijkt de stoep vergeten. Op het kleine stukje stoep wat wel is aangelegd staan twee lantaarnpalen. Tussen de twee lantaarnpalen staan ook nog kleine paaltjes die misbruikt worden als prullenbak. Het is zigzag van de weg op de stoep, klauterend naar boven. Plotseling horen we wat geritsel naast ons. We denken nog even aan een salamander of misschien wel een vogeltje. Het geluid wordt harder en opeens schrikken we ons rot. Een zwerfkat springt uit een prullenbak, schrikt zelf ook en eindigt in een hilarisch momentje.

Old Village (Chora) de oude hoofdstad van Alonissos

Na een ochtend strand en een lekkere Griekse wafel met yoghurt, fruit, noten en honing zijn we naar Old Village gegaan. Dit is de oude hoofdstad van Alonissos welke door een aardbeving in 1965 is achtergelaten door de bevolking. Het is een gezellig pittoresk dorpje en het is dan ook zonde dat de schade van de aardbeving nog altijd goed zichtbaar is. Daken zijn ingezakt, muren liggen om, zandzakken zijn versteend en.. ow ja.. er wonen ook nog enkele mensen. Weliswaar niet veel want de meeste mensen zijn vertrokken naar andere plaatsen op het eiland en daarmee is Old Village écht een zomers en zover mogelijk toeristisch dorpje geworden.

In het plaatsje vind je restaurantjes en een aantal souvenir winkeltjes. Maar het mooiste vinden wij nog altijd het adembenemend uitzicht en natuurlijk de vervallen huisjes. Na een rondwandeling, een drankje tussendoor en het bewonderen van een bruidspaar die toevallig trouwfoto’s kwam maken hebben we ook hier lekker gegeten. Dit keer bij een écht familierestaurant boven op de berg.

Greek Coffee een Griekse traditie

Het is een warme ochtend als we wakker worden in ons hotel Atrium. De airco is defect maar verder is alles prima in orde. De spullen gaan in het koffer zodat we tijdig klaar zijn voor onze overtocht naar Skopelos, het tweede eiland dat we bezoeken op de Sporaden eilanden. Dan is het tijd voor een ontbijtje. Verse croissantjes, brownies maar ook koude mini-loempia’s, een gebakken eitje, kaas, jam en choco liggen voor ons klaar.

Bij de koffiehoek staat voor ons een vreemd apparaat. Een koperen bak met zand erin. Wat zou dat zijn? Het is een Griekse traditie om in de ochtend een “Greek Coffee” te drinken. Eén schep koffie en één schep suiker gaan met water in een koperen kannetje. Dit wordt samen verhit in het warme zand totdat de koffie begint te stollen. Daarna is je “Greek Coffee” klaar en wij vinden het zelfs lekker. Je verwacht misschien een hele zoete smaak maar dat valt wel mee. De smaak ligt een beetje tussen normale koffie en een espresso.

TIP: drink je kopje niet helemaal leeg, want de onderste helft is vieze drap.

Overtocht naar het eiland Skopelos

Vandaag laten we Alonissos alone (Alone-issos) en komen we aan met de ferry op onze nieuwe bestemming Skopelos. Spannend hoe we dit eiland gaan beleven en of de mensen hier net zo gemoedelijk zijn? Ze zeggen dat de eilanden die we bezoeken in volgorde steeds toeristischer worden. Dat ze daarmee wat drukker zijn en tevens meer nachtleven kennen.

Nienke, onze reisgids op Skopelos staat al netjes te wachten bij aankomst van de ferry. We zijn vandaag de enige die ze onder begeleiding heeft waardoor ze veel tijd aan ons kan besteden. We worden keurig bij ons hotel Prince Stafilos afgezet en na een lange oprijlaan van zo een 100 meter staat een mooi groot hotel. Het had zomaar in een winters skigebied kunnen staan. Eenmaal aangemeld zijn de mensen wat stug en minder vriendelijk. Ook de kamer is beduidend minder hoewel we toch een 4-sterren hotel hebben geboekt. We besluiten alles naast ons neer te leggen en te genieten van onze vakantie vanaf ons balkon met een mooi uitzicht over Skopelos stad en de zee.

Na het uitzoeken van enkele excursies zijn we een hapje gaan eten. Dit keer geen vlees of vis maar gewoon een pizza. Op een heel gezellig pleintje vinden we Restaurant Gousto. Ongedwongen, sfeervol en het is een leuke avond.

Hotel Prince Stafilos wat een ramp

Bij terugkomst van het restaurant in ons hotel gaat de kamerdeur niet van het slot. Na het melden bij de nachtportier wordt er een aantal keer diep gezucht…”het is ook iedere week hetzelfde”, komt dit vaker voor dan? Ja, jullie doen het fout want je moet het met gevoel doen en heel zachtjes de sleutel ronddraaien. Nou ja, het zal wel.. mogen wij het ook eens proberen dan?

Vervolgens gaat de deur met geen mogelijkheid meer open, krijgen wij de schuld dat we de deur op slot hebben gedraaid en het verzoek om buiten te slapen. Wij denken nog.. maak gewoon effe dat slot in orde, zeker als je zelf al weken, maanden, jaren weet dat het kapot is. Daar zal het probleem van dit hotel wel zitten. Morgen maar eens kijken wat we hieraan kunnen doen. Vooralsnog houden wij het op Hakuna Matata!

Het eiland Skopelos uit de film Mamma Mia

Het is een zonnige dag wanneer we wakker worden in Skopelos stad. Dit is het eiland waar de film Mamma Mia is opgenomen. Na het ontbijt besluiten we een lekker kopje koffie te drinken in een écht Grieks koffiehuisje. Een Nescafé en een Espresso met daarbij een chocolade koekje van het huis.

Na twee gewone slokken en twee kleine slokjes zien we naast ons twee oudere vrouwtjes zitten met een wel heel lekker drankje. Het is een cappuccino freddo wat hier veel gedronken wordt in de ochtend. Ook wij bestellen er een en het is inderdaad een lekker en koud drankje. Op de Sporaden is het eveneens gebruikelijk dat je gelijk je bonnetje krijgt bij een bestelling. Toen we dus twee bonnetjes wilden afrekenen vonden ze dit erg vreemd en werd navraag gedaan bij de bediening of dit wel juist was.

Verder doorgelopen naar Skopelos stad ontdekken we pas hoe mooi de vele witte huisjes zijn. In ieder straatje duikt weer een bijzonder prentje op. De smalle straatjes, kapelletjes, bloemen.. wat hebben we hier veel herinneringen gemaakt en al dit moois bewonderd.

Skopelos Chees Pie een oude traditie

Op advies van onze reisgids Nienke zijn we naar een klein winkeltje Michalis pies gelopen ergens op de hoek van een straat in de stad. Het was even zoeken naar het juiste adres maar de vrouw van de winkel, die overigens alleen Grieks spreekt, maakt hier overheerlijke cheese pie. Als je op straat vraagt naar de beste Skopelos cheese pie brengen ze je allemaal hier naartoe, ondanks dat dit op iedere hoek van de straat verkrijgbaar is.

We nemen een cheese pie en sweet cream pie. Een typisch oude traditie van zowel Skopelos als Alonissos en wat betreft smaak tussen de oliebol en pannenkoek zit. Wij vonden dit enorm lekker. Op de weg terugweg zagen we een rotan schommelstoel hangen op een terras aan de haven. Na het vele lopen, berg op en berg af, hadden onze voeten wel wat rust verdiend. Dat is relaxed in zo een schommelstoel.

Voor het avondeten zijn we vandaag wat later. Rond half tien gaan we naar Skopelos stad. Door een zomerse regenbui met warme druppels lopen we naar restaurant Finikas. Een tentje waar vrijwel alleen locals komen. Het duurde even voordat we wat te eten kregen maar de gastvrijheid was enorm groot en beloond met heerlijk eten. Zelfs de chef kok kwam na afloop aan tafel zitten voor een praatje. Uiteindelijk hebben we als laatste de deur achter ons dichtgedaan en konden de lichten worden gedoofd. Terug door de regen op weg naar ons hotel.

Strandhoppen als variant op eilandhoppen

Na de storm van gisterenavond is het nog bewolkt in Skopelos. Omdat we graag wat meer van dit eiland willen zien introduceren we een eigen creatie dagexcursie ‘strandhoppen’ als variant op eilandhoppen. We huren een scooter en volgen de rode lijn op de kaart. Dit is de enige geasfalteerde weg op het eiland die tenminste begaanbaar is. De route loopt van Skopelos stad naar Glossa, de tweede havenplaats helemaal in het westen van het eiland.

We rijden via Stafylos naar Agnontas Beach en stoppen bij een restaurant. Ze brengen hier net de verse vis die bestemd is voor de middaglunch. We rijden vervolgens een klein stukje terug om nog even te genieten van het panoramazicht over zee. Daarna rijden we door naar Limnonari Beach en vervolgens naar Panormos Beach. Deze laatste wordt ook wel het strand van de Nederlanders genoemd omdat het zo compleet en netjes is met alle voorzieningen bij de hand.

Even later komen we bij Milia, wij vinden dit het mooiste strandje. Pittoresk, kneuterig maar mooi! Wat een romantische plek om te genieten van zon, zee en strand. Op naar Neo Klima, een andere plaats wat eerder lijkt op een havenplaats. Toch begint hier wel onze mooiste beleving van de dag. Vanaf dit strand kun je namelijk, bij een rustige zee, langs een grote stenen rotswand klauteren. Zo kom je uit op het strandje Hovolo waar je door de steile rotsen op geen enkele andere manier kunt komen dan door de zee. Wij volgen ons vakantie motto YOLO (you only live ones) en gaan met wandelschoenen en al klauterend door de zee naar Hovolo en genieten even van de mooie natuur om ons heen.

Glossa de tweede stad op het eiland Skopelos

Zullen we nu weer terug gaan? Straks is het donker en kunnen we onze scooter niet meer terug brengen. Hoe laat is het dan? Het is 18:30u. We geven extra gas en rijden door de bergen met slingerweggetjes door naar Glossa dat zo een 20km verderop ligt. De mensen worden steeds vriendelijker naast de weg en we merken dat in dit gebied weinig toeristen komen. We worden echt nagekeken als wij voorbij rijden. Na Glossa te hebben gezien rijden we de route terug naar Skopelos stad. We zijn net op tijd terug om de scooter weer in te leveren.

Voor het avondeten zijn we naar een typisch Griekse taverne gegaan. Alle tafels stonden in lange rijen opgesteld en helaas allemaal bezet. Speciaal voor ons werd nog een extra tafel ingevoegd tussen twee rijen in. Als twee brabo’s uit Nederland kregen we wederom een bijzonder hartelijk welkom. Wat was dit een gave dag! Genoten!

Zeilen op zee

Vandaag is een dag waar we enorm naar uitgekeken hebben. We gaan zeilen op zee! Het is 09:00u als we samen met Pavlos en Juan’s zeilboot ‘Lilly’ uit de haven van Skopelos varen. We zijn gelijk vrienden, maken grappen en drinken samen koffie. Al snel gaan de zeilen omhoog en zetten we de motor uit. Het eerste half uur is wat schommelig omdat we vanuit meerdere richtingen wind krijgen. Zodra we wat verder op zee zijn beginnen we aan ons gezamenlijk ontbijtje. Vers brood van de beste bakker van het eiland en eigen gemaakte marmelade, lekker zeg!

We varen op zicht langs Alonissos naar het onbewoond eiland ‘Two Brothers’ dat grenst aan het beveiligde deel van Marine Park. Eenmaal bij het onbewoond eiland aangekomen zien we een heel mooi baaitje met enorm helder water. Je kijkt hier ruim 2,5 meter diep de zee in. We zetten onze snorkel op en nemen een duik om te zwemmen tussen de vele kleurrijke vissen.

Na een verfrissende duik gaat de BBQ aan, tijd voor lunch. Wat gaaf om dit op zo een bijzondere plek te kunnen doen. De kleine valken vliegen in het rond zodra het vlees op de BBQ begint te braden. Zo ver je kunt kijken is er niemand te zien. Zelfs geen enkele andere boot op zee. Het water glinstert door de zon waardoor het lijkt alsof er continu foto’s worden gemaakt tijdens een stadionconcert.

Na de lunch varen we verder om het onbewoond eiland heen. Er blijken toch bewoners te zijn. Het zijn de berggeiten die klimmen tegen de steile rotsen, een kunst op zich. Dan gaan de zeilen omhoog en varen we terug naar huis. Onderweg drijft nog een verdronken geit in het water, het arme beest. Na een fantastische dag zijn we moe en voldaan. We hebben samen gezeild op zee. Een hele ervaring rijker en veel geleerd. Nog even wat eten dicht bij huis, met Grieks live muziek, en dan is het tijd om te gaan slapen.

Overtocht naar het eiland Skiathos

Vandaag hoppen we verder naar ons derde en laatste eiland Skiathos. Onze ferry gaat om 15:00u in de middag waardoor we nog voldoende tijd hebben om enkele uurtjes van Skopelos te genieten. Via de oude olijffabriek, waar een prachtig mooi binnenpleintje is met enkele gezellige restaurantjes, komen we bij een taverne uit van een Grieks gezin. Eigenlijk gaan ze pas rond 18:00u open en we vragen aan de eigenaar of we wellicht een koffie mogen drinken. Hij denkt even na en we zijn van harte welkom. Wel is de keuze beperkt uit gewone koffie of ijskoffie. Andere soorten koffie zoals espresso of cappuccino heeft hij nu niet.

Eenmaal een tafeltje uitgezocht komt zijn zoontje, van een jaar of acht, ons helpen. Het mannetje is zo trots als een pauw en het lijkt alsof dit zijn eerste werkdag is. Al snel krijgt hij de kneepjes van het vak uitgelegd van zijn vader en zetten wij hem nog eens flink aan het werk. IJskoffie, water, koekjes en natuurlijk vragen we of hij ook een foto van ons wil maken. De trotse vader kijkt op een afstandje glimlachend toe. Hij doet het zelfs zo goed dat al snel meer mensen koffie komen drinken terwijl dat in eerste instantie toch écht niet de bedoeling was.

We slenteren kort langs de souvenirwinkeltjes en kopen een sappige nectarine bij de groenteboer. Nadat we bij ons hotel zijn opgehaald voor de ferry komt er een grote catamaran aangevaren. We hebben het geluk dat we met dit prachtschip mee mogen waardoor we binnen een half uur van Skopelos naar Skiathos zijn gevaren. Een overtocht die normaal meer dan twee uur duurt. En wat is het toch stil op deze boot. Hij schommelt niet en voelt alsof je in een vliegtuig zit.

Op Skiathos krijgen we een leuk appartement Skiathos Somnia toegewezen. We nemen een rustmomentje en spelen verschillende spelletjes op ons balkon. BAM! Eerste worp gelijk Yahtzee. Na de welkomstboodschap van TUI hebben we een eigen restaurant gebouwd in ons appartement. We hebben intussen al zoveel dagen buiten de deur gegeten dat het fijn is om gewoon weer iets zelf klaar te maken. Nu gaan we ons oriënteren op al het moois van Skiathos zodat we in de komende dagen allemaal leuke dingen kunnen doen. Het is tenslotte vakantie!

Het eiland Skiathos is het meest toeristisch

Onze eerste volle dag in Skiathos stad. Het is een warme dag met zo een 30 graden. Tijd voor koffie op het balkon van ons appartement terwijl we zoeken naar de mooiste plaatsen en leukste activiteiten op dit eiland. We hebben een gunstige ligging met ons verblijf, dicht bij de haven, de stad, de restaurantjes en het vliegveld. Het kan eigenlijk ook niet anders op dit kleinste eiland van de drie welke wij bezoeken.

We slenteren langs de nieuwe haven naar de oude haven. Er komt zowaar een vliegtuig tussen de bootjes door gevlogen voor een landing op het eiland. Met één vliegtuig per dag een bezienswaardigheid op zich. Tussen de nieuwe en oude haven ligt Bourtzi. Nu is dit een museum maar vroeger was hier de school van de stad. Eerder was er geen vaste verbinding tussen Bourtzi en het eiland Skiathos en moesten de moeders met hun kinderen door het water om ze naar school te brengen. Dit was natuurlijk wel handig want zo konden de kinderen niet weglopen.

De huisjes in de stad zijn wat minder fleurig dan in Skopelos. Toch is het leuk om door de straatjes te lopen waarbij het direct opvalt dat dit eiland veel toeristischer is dan Skopelos en Alonissos. In de middag zijn we over de berg en liggen we heerlijk te zonnen op een bedje aan het strand. Tot laat rusten we hier uit om ons klaar te maken voor de avond. Na een heerlijke zelfgemaakte maaltijd, een Griekse wijn en een appel kaneel toetje gaan we een avondje stappen in Skiathos. Het was erg gezellig en morgen weer vroeg op… dat beloofd wat…

Tsougria Island ofwel Lalaria beach

Rammel.. rammel.. de wekker! Oh… het is nog vroeg… toch maar opgestaan. Met een ochtendontbijt aan de rand van het zwembad is het fijn om deze nieuwe dag te beginnen. We haasten ons om op tijd te zijn voor de watertaxi. Gelukkig mogen we nog net mee met de afvaart van 10:00u. We varen namelijk naar een eiland dat net zo goed in het Caribisch gebied had kunnen liggen. Witte stranden en een azuurblauwe zee omgeven door veel groen. Het bootje zit goed vol en meert aan op een knutselwerkje van steigerplanken. Zowel de stuurmanskunsten als het knutselwerkje laten te wensen over. Nadat de helft van de passagiers het bootje al heeft verlaten gaat het vooruit, achteruit, vooruit, achteruit totdat we uiteindelijk helemaal aan de andere kant van de steiger mogen uitstappen.

We zijn op het eilandje Tsougria aangekomen en gaan naar het fantastische Tsougria Beach, of eigenlijk Lalaria Beach. Maar omdat op het eiland Skiathos ook al een Lalaria Beach bestaat wordt dit strand in de volksmond Tsougria Beach genoemd. Tsougria Island is een beetje niemandsland. Onbewoond en er wordt nog om gestreden wie de echte eigenaar is. Het gerucht gaat zelfs dat de Beatles dit eiland al eens probeerden te kopen maar is toen niet gelukt.

Op het eiland staat een taverne waar ze lekkere zomerse reggae muziek draaien. Relaxed onder een parasolletje kijken we naar de bootjes en de zee. Wat een helder water en wat een mooi uitzicht. Op tijd een ijskoffie en een lemonade en zo kunnen we rustig bijkomen van onze stapavond van gisteren.

Uitstekende service van TUI

Tijdens het luieren en niks doen worden we aangenaam verrast door TUI. Vanwege het eerdere incident bij het hotel in Skopelos, waar we overigens ook al een fles Griekse wijn voor hebben gekregen, mogen we een gratis excursie uitzoeken. We krijgen te horen dat we woensdag mee mogen met de Skiathos carrousel. Dit is een boottocht excursie om het eiland heen en waarbij we een lunch krijgen op jawel, het vaste land van Griekenland. Dat wordt weer bijzonder en we kijken er nu al naar uit!

Restuaurant Asprolithos

In de avond hebben we gezocht naar een typisch Grieks restaurant. Even weg van de toeristische straatjes komen we terecht in een achterbuurt. Daar ligt een perfect Grieks restaurant Asprolithos waar je écht gast bent. Een ouzo bij binnenkomst, super lekker eten, enorme gastvrijheid en een dessert van het huis na. Het lijkt wel een vijfsterren restaurant. Ook hier gaan wij weer als laatste naar huis en kunnen de lichten worden gedoofd.

Koukounaries Beach – Skiathos Palace

Voor de laatste keer worden we wakker in Skiathos stad, in ons appartement. Het is rond een uur of vijf in de ochtend. We horen gerommel en het is net of iemand op de deuren bonkt. Zou het opnieuw een aardbeving zijn? Via het Internet zien we geen melding verschijnen en in de ochtend bij het ontbijt horen we dat er een zatlap heeft rondgespookt. Dat komt dus ook voor in Skiathos stad.

Met een taxi nemen we de route van Skiathos stad naar hotel Skiathos Palace, de andere kant van het eiland nabij Koukounaries Beach. Je merkt onderweg goed dat de drukte snel afneemt. Bij hotel Skiathos Palace aangekomen hebben we een heel mooi hotel met zicht op zee. Het ligt op een berg waarbij je via trappen naar twee verschillende stranden kunt gaan, Koukounaries beach en Maratha beach. We wandelen via de hoofdweg eerst naar Koukounaries Beach. Onderweg vinden we allerlei restaurantjes maar ook de wegen naar Banana Beach, Eleni Beach en Mandraki Beach. Er is dus volop keuze van strandjes in de buurt.

Eenmaal aangekomen op Koukounaries Beach is het enorm druk, wat een mensen zeg. Ze komen hier blijkbaar vanuit alle plaatsen graag naartoe vanwege het goudgele zand en helder blauw water. Op het strand hebben we trek in een ijsje. Bij een strandtent vragen we om een waterijsje die op het verkoopbord staat maar wij niet kunnen vinden in de vrieskist. Ow.. dan zal die net zijn uitverkocht. Dan maar een softijs uit de machine. Wil je een vanille of mixed? Doe maar een mixed en je krijgt een chocolade. Ow.. dan zal de vanille net op zijn, is chocolade ook goed? Lekker op zijn Grieks!

Nadat we over het hele strand hebben gelopen, dit keer best een lang strand, staan we vlakbij ons hotel maar moeten nog een watertje over. Gelukkig is er een brug waardoor we twee kilometer minder hoeven te lopen. Vanaf het hotel hebben we fantastisch zicht in de verte omdat we wat hoger op de berg liggen. We zien naast Koukounaries Beach zelfs het Griekse vaste land waar ‘s avonds de zon onder gaat. We zien hem dit jaar dus niet zakken in zee maar is toch erg mooi.

In de avond besluiten we wat te gaan eten in restaurantje ‘Under the pine tree’ welke aan de hoofdweg is gelegen. Samen met een Pools stelletje strikken we een chauffeur die ons brengt, dat is handig. Na het diner schuiven we bij de buurman naar binnen die een heel mooi café barretje heeft. Rond middernacht stappen we op de lokale bus, die zelfs tot 01:30u elk kwartier rijdt, terug naar het hotel.

Maratha Beach

Wat een fantastisch ontbijt met zo veel keuze krijg je hier in hotel Skiathos Palace. Na het ontbijt maken we een ommetje rondom het zwembad en lijkt het een grauwe dag te worden. Vanaf het hotel kijken we uit op Koukounaries Beach, overigens noemen wij dit intussen koekelekoekanarie. Als de zon op het strand schijnt is Koukounaries Beach een goudmijn maar als de zon weg is blijft er een grijs strandje over. Ook is het bijzonder hoe de bergen op de achtergrond licht kleuren als de wolken boven Koukounaries Beach hangen.

Het is een regenachtige dag en toch is het warm. Vanaf ons balkon aanschouwen we hoe andere mensen met een banaan achter de speedboot worden rondgezwierd. In de middag lijkt het op te klaren en verhuizen we naar Maratha Beach. Dit is een strand in eigendom van ons hotel en het is een heus paradijsje. Vanwege het weer erg rustig en tegen de tijd dat wij naar huis gaan is er vrijwel niemand meer.

In de avond organiseert het hotel een BBQ. Toch kiezen wij ervoor om naar het plaatsje Troulos te gaan. Daar zit namelijk een traditioneel Griekse taverne Nectar & Ambrosia. De buitenkant ziet eruit als een herenhuis met drie verdiepingen waarbij je via de trap langs het huis naar boven kan. We worden vriendelijk ontvangen en krijgen wijn van het huis in een stenen karaf met traditionele stenen wijnmokken. Een heerlijk visgerecht en ook weer een dessert van het huis. Gastvrijheid ten top terwijl we een avondvullend programma met onweer, bliksem en lichtflitsen voorgeschoteld krijgen. Gelukkig is het weer droog als we met de lokale bus terug naar Skiathos Palace rijden en kunnen we terugkijken op een regenachtige, warme en toch gezellige dag. En natuurlijk veel mooie plaatjes in de lucht van het weer.

Carrousel rondom het eiland Skiathos

Het beloofd vandaag weer een mooie dag te worden. Veel tijd voor een uitgebreid ontbijt hebben we niet. Om 09:00u staan we onder aan de berg voor de transfer naar Skiathos stad. Aangekomen bij de nieuwe haven mogen we op de boot voor een carrousel rondom het eiland. Als een blik sardientjes varen we rechtsom het eiland rond. De boot schommelt wat en draait om. De schipper durft het niet aan vanwege de hoge golven op zee.

We gaan terug richting Tsougria, het eilandje waar we eerder deze week al zijn geweest. Na ruim een uur gaat de boot verder naar het vaste land van Griekenland en leggen we aan in de haven van Katigiorgis. Daar genieten we van een heerlijke lunch. We hopen dat de middag het alsnog toe laat om de noordzijde van Skiathos te bekijken.

Het geluk is aan onze zijde en zo gaan we langs de noordzijde naar het échte Lalaria beach. Lalaria beach heeft écht fantastisch mooi water. Het lijkt wel een zwembad. Verder is er een boog in de rotsen in het water. Een bijgeloof is dat bij één keer onderdoor zwemmen je de liefde van je leven vind.

In de avond eten we bij café restaurant “the big bad wolf” en drinken we daarna nog wat bij Argentus. Al hikkend vervolgen we onze weg met de bus naar huis.

Mandraki lekker crossen met de scooter

Onze laatste volle dag op Skiathos. Een dubbel gevoel om naar huis te gaan want we zouden graag willen blijven. Dan weet je dat het zeker goed is geweest. Een mooie vakantie en we hebben er enorm van genoten. Een heerlijk ontbijt, daar starten we de dag mee. Ze hebben allemaal lekkere dingen en ook veel lokale producten zoals acht verschillende cheese pie’s, échte Griekse yoghurt en verse honing direct uit de bijenkast. Wat worden we verwend.

Vandaag willen we graag nog enkele plaatsen op het eiland bezoeken. Dit gaat het beste met een scooter en zo gaan we nog een dagje crossen. Crossen wordt het zeker als we naar Mandraki Beach rijden. De paden zijn los zand en daardoor slecht toegankelijk maar wij laten ons niet kennen. De scooter maakt extra toeren en wij genieten van een geweldig uitzicht.

Vanavond snel even naar Skiathos stad. Met de bus is dit eenvoudig te doen. Na wat slenteren door de winkelstraat vinden we ook nu een heel mooi restaurantje. Het is daar waar de toeristische wereld ophoudt en je denkt, daar moeten we niet zijn. Juist dan kom je op zo een plekje waar het bijzonder goed is, gastvrijheid hoog in het vaandel staat en de locatie erg mooi is. We krijgen deze keer zelfs een Ouzo, dessert en een cadeautje mee naar huis bij het eten. En de prijs valt ook nog eens mee. Terug in het hotel is het al laat. We pakken de laatste spullen en gaan slapen. Morgen is het vroeg op en dan vliegen we terug naar Nederland.

Reis naar huis

Nu is de tijd om naar huis te gaan. Onze bagage wordt met apart vervoer eerder naar het vliegveld gebracht. Hoewel het ontbijt normaal vanaf 07:30u klaar staat mogen wij al om 06:30u ontbijten. Ze zijn hier goed ingespeeld op vertrekkende gasten want de keuze is reuze. Er zijn zelfs al gebakken eitjes. De zon komt op en zien het iedere minuut lichter worden. De tuinman raast voorbij en ook het zwembad krijgt de dagelijkse schoonmaak.

Na ons ontbijt worden we opgehaald door Dolphin, dit is de maatschappij waar TUI mee samenwerkt. Als we aankomen op het vliegveld is onze bagage al gebracht. We mogen inchecken bij balie 3. Links geven we onze bagage af en rechts gaan we door de douane. Erg efficiënt is het allemaal niet en dat hebben we al vaker gezien bij de Grieken.

Het blijft wel mooi om te zien hoe kort de start en landingsbaan op Skiathos is. Als je pech hebt glijd je zo de zee in. Het is hier land, lucht of in de zee. Na een korte fijne vlucht komen we aan in Kefalonia voor een tussenlanding. Hier krijgen we te horen dat het zo een slecht weer is in Nederland dat we 80 minuten mogen wachten.

We krijgen een bekertje water en de bestelling voor het eten wordt alvast opgenomen. Op de terugreis hebben we comfort class en dus extra beenruimte. Wat een luxe voor twee kleine mensjes. Al kijkend door het vliegtuigraampje genieten we van een noodlesoepje en denken we terug aan een hele mooie herinnering op de Sporaden eilanden.

Zo een mooie tijd komt maar sporadisch voor…

Eilandhoppen Griekenland

Edwin & Jouke Friesen
Iedere vakantie is voor ons een nieuwe beleving! Naast zon, zee, strand genieten wij vooral van het onbekende tussen de locals. Onze reisverslagen delen wij graag zodat iedereen kan meegenieten van onze vakantie, leut en alle lekkers.

Benieuwd naar onze andere reizen? Kijk dan onder het menu reisverslagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *